ضرورت برنامه ریزی برای گذراندن فراغت

در جهان کنونی ، بویژه در کلان شهرها ، موضوع فراغت از یک سو ، به عنوان یک جنبش عظیم برای اعتلای کیفیت زندگی عامه مردم تلقی شده و از سوی دیگر ، به مشابه یک مشکل بزرگ اجتماعی در مقابل برنامه ریزان و مدیران شهری قد علم نموده است . از دیدگاه جامعه شناسی فراغت ، گسترش اوقات فراغت بدون ایجاد امکانات ، وسایل و فرهنگ مناسب برای بهره گیری از آن ، مثل شمشیر دو لبه عمل می کند . افزایش وقت آزاد ، نه تنها به خودی خود ، نمی تواند مشکلات اجتماعی را کاهش دهد بلکه بر عکس می تواند موجب تشدید آنها گردد .

با توجه به ملاحضات فوق می توان چنین استنباط کرد که موضوع فراغت و برنامه ریزی برای آن ، ابعادی فراتر از برنامه ریزی برای تفریح ، ورزش یا سرگرمی پیدا می کند . به نظر کـِلی ، می توان حداقل 4 دلیل برای برنامه ریزی فراغت و تدوین مقررات فراغتی بیان کرد .

1 – فراغت برای عامه مردم سودمند است و به مشابه بخش از آهنگ زندگی ، آزادی و تکامل فردی انسان به شمار می رود .

2 – به دلیل کمبود منابع فراغتی و لزوم حفظ و توسعه آنها ، ساماندهی فراغت به حمایت بخش عمومی یعنی مقررات عمومی ، سرمایه های عمومی واقدامات عمومی نیاز دارد .

3 – با کاهش اهمیت کار تولیدی و افزایش نقش فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی ، اهمیت چگونگی گذران اوقات فراغت ، روز به روز بیشتر می شود .

4 – از نظر جامعه شناسی ، فعالیتهای فراغتی ، نقش ویژه ای در تقویت همبستگی خانوادگی ، گروهی و اجتماعی دارد.

نام :شیدا
پیام :لطفا تکمیلش کنید